Mitraille
Voor de gemiddelde lezer zullen die promostukjes zo langzamerhand wel overkomen alsof dit hele festival achterop een bierviltje wordt bedacht. En dat dan elk jaar weer. Nul leercurve. Geen planning. Steeds hetzelfde gedoe. Iedereen verrast dat het weer last minute is. En weer alles wegwuiven met een “ah joh”. Nou. Dat klopt ongeveer wel. Het is dat we tijdens het klaverjassen geen bierviltjes neerleggen. En denken dat we alles de volgende ochtend nog weten. Maar verder? Ja. Ook dit jaar heb ik het schrijven weer zo lang mogelijk voor me uitgeschoven. En de appjes van de baas dat er nu toch echt stukjes moeten komen genegeerd. “Kom op gast, het sneeuwt nog”.
Ik had nog winterslaap. Totdat het echt niet anders meer kon. De sneeuw was ook weg trouwens. En dus luister ik nu Mitraille. Oh Foooooooook! Lekker! Het is alsof de hemel openbreekt en de mist rond mijn hoofd optrekt. Dit had ik eerder moeten doen.
Klotewinter. Er gaat dus niets boven catchy punkrock uit Antwerpen. Meezingers, jaren ‘60 rammelgitaren, hier en daar het gaspedaal open. Een beetje Zeke, een snufje Marked Men, wat New Bomb Turks. Je weet what’s up. Verplichte kost. Mijn chagrijn is over. Kom maar door Winsum! Bier graag, met viltje! – mrk