Idiott Smith
Nog niet zo lang geleden was er een Gronings online cultureel platform waar de krenten-uit-de-pap van de Groningse cultuur werden gepromoot. Daarin schreef Ike de Zeeuw over Idiott Smith: “[…] Is de naam waaronder Roy Veenstra zijn zwoele crooner liedjes schrijft. Een verwijzing naar Elliott Smith, maar, volgens mij, absoluut niet met een negatieve bijklank door Veenstra bedoeld. Zijn liedjes zijn kleine popwerkjes opgebouwd uit dikke lagen synthesizers en drumcomputers, […]. Hij zingt met zijn donkere volle stem als een gepijnigde romanticus over liefde en vriendschap.” Beter kan ik het zelf niet omschrijven, plus gezien de deadline voor dit stukje een dikke bonus dat je met zo’n citaat de 200 woorden gemakkelijk aantikt. De show in de kelderbar waar dit stukje voor geschreven werd was een magisch avondje, toen nog met Karel “Karel” Hendriks drummend op een sample pad en voor een publiek van creatievelingen van de GYM in “instituut” VERA. Roy vliegt tegenwoordig solo: een man, een mic en een backingtrack. Alsof iemand op een jolig feestje Carless Whisper over de karaokeset is gaan zingen en er ineens iets is ontstaan waarvan je van tevoren niet wist dat je er zo’n behoefte aan had. Een oase middenin het gitaargeweld van het geweldige winSUMMERfest. Thomas